YouYou

 
 

Uit de roman: De Blauwe mensen

... In de you-yous ontdekte ze zo’n rijke klankkleur dat ze deze schitterende stemmen als een virtuoos musicus, dichter en dramaturg ging vereren. Want lachende you-yous klonken als een klok. You-yous, een partituur die het azuur op zoek naar engelen doorkliefde. You-yous, duizelingen van duizenden tranen. You-yous, prikkelend, protserig of provocerend. You-yous, liefkozing, levenslust en list van maagden en hoeren, van alle vrouwen samen. You-yous, triomf die de hemel in vuur en vlam zette en de harten van rivalen verbrandde. You-yous, klanken waar oude elegieën doorheen trilden die wegebden in verre nevels. You-yous, waanzinnige, allesverterende woede, teken van smart wanneer het lichaam door alle pijn leegbloedde. You-yous, geschenk voor het leven. You-yous, zwierige dansen op het bruiloftsfeest. Maar nu waren de you-yous het mooiste afscheid van de verheerlijkte doden. You-yous, vleugels van hoop, you-yous, schild tegen iedere aanval. You-yous, wuivende vaandels. You-yous, angels. You-yous, wimples die in het oor van vijanden werden geplant, totdat hun hart brak. You-yous werden wapens die tranen bedwongen. You-yous waren voor de vrouwen alles wat zij moesten ontberen. You-yous waren de vonken en de bliksem die niet in de woorden woonden. You-yous waren zonnestralen en hemelse oogst.

Malika Mokeddem

 
 
belly-thinking, mind-feeling / denken met de buik, voelen met het verstand
 
home | © 2011 Philip Demeester